Życzenia... Prezenty...

Najserdeczniejsze życzenia,

zdrowia, radości i pociechy z wnuków

dla wszystkich Babć i Dziadków

z okazji Ich Święta

składają

dzieci i nauczycielki z gr. IV

.

Tak pracowały nasze pociechy nad przygotowaniem prezentów dla swoich babć i dziadków. Niektóre dzieci, radośnie wykonując pracę, dzieliły się uwagami.

.

.

Inne pracowały w ciszy i skupieniu. Wszystkie były zaangażowane. Przecież pracowały nad prezentami dla najbliższych (po rodzicach) członków rodziny.
.

.

Efekty pracy dzieci będą pokazane w blogu. Miejmy nadzieję, że spodobają się tym, dla których były przygotowane - Babciom i Dziadkom.

.

Nasze wiersze... "od kuchni"

POWITANIE

.

Jest taki jeden,

jedyny dzień w roku.

To Święto Babci i Dziadka.

Łza się kręci w oku.

O tym ważnym święcie

dobrze pamiętamy.

I dla naszych gości

widowisko damy.

Już się równo ustawiamy,

uroczystość zaczynamy.

.

To wiersz, którym nasi Milusińscy rozpoczną tegoroczną uroczystość
"Dla Babci i Dziadka". Będą go recytowały wspólnie.

.

Pozostałych wierszy dzieci uczą się indywidualnie. Każdy z gości będzie miał okazję usłyszeć swoją wnuczkę, czy wnuczka.

.

Wiersze dobierane są do każdego dziecka. Zawsze, gdy przygotowujemy się do uroczystości, dzieciom czytane są różne wiersze. Powtarzają one fragmenty... Jak dobrze czują się z danym wierszem, odpowiada im treść i w końcu wyrażają zgodę... zaczynamy naukę.

.

Bywa, że dziecku nie odpowiada dany wiersz, poszukujemy wtedy dalej. Często trafiamy w "dziesiątkę" dla konkretnego dziecka.

Wcześniej analizuję dzieła konkretnych poetów w domu, myślę o dzieciach... i niekiedy coś mi mówi, że ten wiersz nadaje się akurat dla np. Zosi (imię przypadkowe). Potem rzeczywiście widzę radość w oczach dziecka i wielkie TAK, kiedy podejmujemy wspólną decyzję.

.

I ciekawostka! Im lepiej dzieci pamiętają swój fragment wiersza, tym chętniej go powtarzają i raczej nie nudzą się. Jeszcze nie słyszałam, by narzekały z tego powodu.

.

.

Zaproszenie dla Dziadków

Od początku stycznia stopniowo przygotowujemy się do uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka.
Dzieci uczą się wierszy i piosenek, doskonalą znane już tańce. W tych dniach będą przygotowywały prezenty dla swoich Dziadków.

UROCZYSTOŚĆ

Z OKAZJI DNIA BABCI I DZIADKA

odbędzie się w przedszkolu

w dniu 23 STYCZNIA 2008 r. o godz. 13.00


Serdecznie zapraszamy Babcie i Dziadków !

Dzieci i nauczycielki grupy IV

.

.
Rodziców prosimy o pośredniczenie w przekazaniu zaproszenia.

.

.

Raz w tygodniu... ?!

W tym tygodniu nasze pociechy poznały kolejną literę: L, l.

Pracując z dziećmi metodą I. Majchrzak nie wprowadzamy kolejnych liter codziennie, jak proponuje autorka.
Spotkania z nową literą organizujemy dzieciom przeważnie raz na tydzień. Spowodowane jest to licznymi zachorowaniami dzieci w niektórych okresach. Dla przykładu, jeżeli dziecko jest nieobecne w przedszkolu dwa tygodnie, wówczas prezentacja 10 liter odbyłaby się poza nim. A to jest bardzo dużo. Z tego powodu zdecydowałyśmy wprowadzać litery w wolniejszym tempie. Wówczas dajemy radę zapoznać z pojedynczymi literami dzieci, które wracają do przedszkola po chorobie. Myślę, że tak jest lepiej dla dzieci i dla nas. Unikamy w ten sposób niepotrzebnych stresów.

.

.

Metoda I. Majchrzak - co dalej?

Metoda Ireny Majchrzak, zwana – „wprowadzaniem dziecka w świat pisma”, jest ciekawa i niestresująca dla dzieci. Jednocześnie uzyskiwane efekty przynoszą satysfakcję nauczycielowi.

.

W trakcie pracy dzieci poznają świat pisma dzięki swojej ciekawości, którą wyzwalają nowe sytuacje i zadania proponowane przez osobę prowadzącą. Są też motywowane aktywnością kolegów. Zaletami tej metody są dowolność i dobrowolność podejmowania proponowanych zadań, a także atmosfera pozbawiona rywalizacji i współzawodnictwa podczas pracy.

.

O kolejnych etapach nauki pisma (nie przedstawionych w tym blogu) mogą Państwo przeczytać w moim artykule opublikowanym w Internetowym Magazynie Publikacji: Literka.pl, na stronie http://www.literka.pl/article11793.html

Zapraszam!

.

.

Prezentacja alfabetu

Następnym etapem jest prezentacja alfabetu.

.

„Ściana pełna liter” zawiera wszystkie litery alfabetu od a do z. Małe pod wielkimi. Litery ą, ę, ń będą bez odpowiedników w rzędzie liter wielkich, ponieważ nie ma słów, które zaczynają się tymi literami. Jeśli będą też litery pisane, powinny znajdować się one pod drukowanymi (również małe pod wielkimi). Na końcu taśmy z literami powinny znaleźć się wszystkie dwuznaki.

.
Dzieciom wręczamy nowy komplet wizytówek, które będą służyły tylko do ćwiczeń przy stolikach. Nastąpi teraz prezentacja wszystkich liter połączona z grą w loteryjkę. Dzieci umieszczają znak przy każdej poznanej literze, którą odnalazły w swoim imieniu. Prezentując alfabet należy pamiętać, by każda litera została opisana zarówno ze względu na jej kształt, jak i na brzmienie.

.
Zapoznajemy też dzieci z „kaprysami” liter, na które trzeba bardzo uważać, np. gdy litera c spotka z to razem z nim brzmi cz, a kiedy spotka h to razem brzmią ch.
Bogactwo sytuacji, „kaprysy” liter, warianty czynią pismo ciekawszym i każą mieć się na baczności. Chociaż informacje się komplikują, że nie sposób nieraz je wszystkie spamiętać wg. Majchrzak stwarzają one „podpórki” dla pamięci. Umysł dziecka przyswoi sobie to, co w danym momencie najbardziej go zainteresuje. Zapewne też każdy umysł uczyni z tych informacji inny użytek.

.
Krótkie spotkania z kolejnymi literami powinny być organizowane codziennie. Poznanie całego alfabetu zajmie wówczas około sześciu tygodni. Dobrze byłoby poświęcić na to ćwiczenie jakąś stałą porę dnia, aby prezentacja liter i gra w loteryjkę stały się rytuałem. W miarę postępu w prezentacji liter dzieci przyzwyczajają się do reguł ćwiczenia i zarazem gry. Szybciej zgłaszają swoje obserwacje, sprawniej oznaczają litery na swoich wizytówkach. Warto też zadbać o to, by do kolejnych sesji wizytówki były rozdawane przez dzieci. W ten sposób ćwiczą one swoje pierwsze czytanie.
.

.

Wizytówki i "ściana pełna liter" (2)

Teraz czas na ćwiczenia mające na celu odkrycie alfabetycznego klucza pisma, czyli wyodrębnienie litery i odkrycie jej fonetycznej funkcji.

.

Pierwszym ćwiczeniem z tego zakresu będzie odnalezienie liter własnego imienia w alfabecie. Następnym – odszukanie swoich liter w imionach kolegów.

.
Każde dziecko zaczyna swoją wędrówkę do pisma od innego miejsca, od innej przesłanki, którą jest brzmienie i rysunek słowa – imienia. Wiedząc o tym należy zaproponować każdemu dziecku takie ćwiczenia, które ułatwią mu obserwację, porównanie i wyciąganie wniosków. W ten sposób dzieci mogą wędrować równocześnie wokół ścian (z alfabetem i wizytówkami), patrzeć, szukać, znajdować, liczyć, zwracając najpierw uwagę na litery, które „mają”, a potem właśnie na te, których im brak.

.
I tak prowadzi się dziecko do odkrycia wizualnych i dźwiękowych właściwości liter. Ale podstawą jego rozumowania jest uprzednia wiedza o tym, jak brzmi każde z imion jego kolegów. Dzięki temu dziecko odkrywa, że:

.
1. Każdą literę wymawia się w sposób dla niej szczególny, co nie znaczy, że we wszystkich sytuacjach tak samo.

.
2. Każda litera występuje w dwóch formach: wielkiej i małej. Litera wielka pełni funkcję szczególną, jest znakiem ważności dla danego słowa. Obok zasady pisowni zostaje przekazane przesłanie o istotnej ważności każdej osoby.

.
3. Kształt słowa zależy od jego brzmienia, a nie od cech jego desygnatu.
.

.